|
พระบัญญัติประการแรก และยิ่งใหญ่ที่สุด ก็คือ
เราต้องรักพระเจ้า ความรักที่เรามีต่อพระเจ้า จะทดสอบได้โดย ดูว่า เราเชื่อฟังพระองค์หรือไม่ (เฉลยธรรมบัญญัติ 6:5;
ลูกา 10:27; 1 ยอห์น 2:5, 15; 3:11-17; 4:7-20, 2 ยอห์น 1:5-6)
"พระองค์ตรัสตอบเขาว่า ถ้าผู้ใดรักเรา
ผู้นั้นจะประพฤติตามคำของเรา และพระบิดาจะทรงรักเขา แล้วพระบิดากับเราจะมาหาเขา และจะอยู่กับเขา" [ยอห์น 14:23]
"ถ้าผู้ใดที่ประพฤติตามพระวจนะของพระองค์
ความรักของพระเจ้าก็ถึงความบริบูรณ์ในคนนั้นแล้วอย่างแน่แท้ ด้วยอาการอย่างนี้แหละ เราทั้งหลายจึงรู้ว่า
เราอยู่ในพระองค์" [1 ยอห์น 2:5]
พระบัญญัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดประการที่สอง คือ
พระเยซูต้องการให้เรารักผู้อื่นมากเท่ากับที่พระองค์รักเรา (ยอห์น 13:34; ยอห์น 15:9,12; ยอห์น 17:26)
โดยความรักของเรานี้แหละ ที่จะทำให้เรารู้ว่าเราเป็นผู้เชื่อพระเจ้าแล้วจริงๆ (ยอห์น 13:35; 1 ยอห์น 3:14) ถ้าเราไม่รักคนอื่น
ความรักของพระเจ้าก็ไม่อยู่ในเรา (1 ยอห์น 2:9-10)
"จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง
ธรรมบัญญัติอื่นที่ใหญ่กว่าธรรมบัญญัติทั้งสองนี้ไม่มี" [มาระโก 12:31]
การที่เรารักผู้เชื่ออื่นๆ มีผลให้เกิดความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในฝ่ายวิญญาณ
ซึ่งเป็นพลังที่ทรงอำนาจ เมื่อเขาเป็น อันหนึ่งอันเดียวกันในการอธิษฐาน วันเพนเทคอสก็เกิดขึ้น (กิจการ 2) เขามีใจเดียว
และความคิดเดียวกัน (กิจการ 4:32) และเป็นพยานต่อไปด้วยฤทธิ์อำนาจ (กิจการ 4:33) เขาอุทิศตนเองต่อความเป็น
น้ำหนึ่งใจเดียวของการ สามัคคีธรรม (กิจการ 2:42) แล้วหมายสำคัญและการอัศจรรย์หลายประการก็เกิดขึ้น (กิจการ 2:43)
|