จากคนที่คุยอยู่กับท้องฟ้า พระเจ้าเปลี่ยนชีวิตให้พบรักแท้

ชีวิตในครอบครัว วัยเด็ก-วัยรุ่น

ตอนเด็กๆ ฉันอยู่กับพ่อแม่และพี่ชาย ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา จำได้ว่าเราสี่คน มีความสุขกันมาก แต่แล้วพออายุได้ 5 ขวบ ครอบครัวก็มีปัญหา จึงทำให้เราสี่คน ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ฉันต้องไปอยู่กับป้า ที่กรุงเทพ ส่วนพี่ชาย ก็อยู่กับปู่ย่า ที่ฉะเชิงเทรา ช่วงเวลาที่อยู่กับป้า ฉันไม่มีความสุขเลย เพราะไม่มีใครดูแล ได้เห็นถึงความแตกต่าง ระหว่างพี่น้อง และที่สำคัญ ไม่มีใครจะคุยด้วย ก็เลยทำให้ ชอบคุยกับท้องฟ้า และปัญหาของพ่อแม่ เราก็ไม่รู้ไม่เข้าใจ เลยถามท้องฟ้าว่า พ่อแม่หนูหายไปไหน เมื่อไหร่เขาจะกลับมา ถึงแม้ว่าฉัน จะไม่ได้ยินคำตอบ แต่ฉันก็รู้สึกได้ ถึงความอบอุ่น เมื่อได้พูดคุยกับท้องฟ้า และนั่นทำให้ฉันชอบคุยกับท้องฟ้าเรื่อยมา ...

      หกปีต่อจากนั้น พ่อกับแม่ก็กลับมา และเราสี่คน ก็ได้มาอยู่ร่วมกันเหมือนเดิม ฉันดีใจมาก วันนั้นเป็นวันที่ฉันมีความสุขมาก หลังจากที่เฝ้ารอมาหกปี และวันนั้น ก็เป็นวันสุดท้าย ที่มีความสุขเช่นกัน เพราะพ่อกับแม่ ทะเลาะกันตลอด และไม่ได้ให้ความดูแลฉัน กับพี่ชายเหมือนเมื่อก่อน และฉันกับพี่ชายเอง ก็ไม่ได้มีความสนิทสนมกัน เหมือนตอนเด็ก และนั่นก็ทำให้ฉัน ไม่มีใครจะคุยด้วยอีกเช่นเคย ความสัมพันธ์ ภายในครอบครัวจึงไม่มี เวลาส่วนใหญ่ ฉันจะชอบอยู่กับเพื่อนมากกว่า

      ฉันได้รู้จักกับเพื่อน มากมายหลายกลุ่ม แล้วฉันก็ได้ เข้าไปอยู่ในกลุ่มที่ใช้ยาเสพติด ชีวิตในตอนนั้น เรียกได้ว่า สนุกสุดๆ ฉันลุ่มหลงมาก และมองว่า สิ่งนั้นดี รวมทั้งผู้คนรอบข้างฉัน ก็มองว่าพวกเขาดี และจริงใจ ฉันเองก็ยังมีแฟนมากมาย และในเวลาเดียวกัน ก็มีปัญหามากเช่นกัน ฉันเองก็ไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยยิ่งใช้ยามากขึ้น ฉันอยากจะให้ปัญหาหมดไป "ใครก็ได้ช่วยฉันที!!!" นั่นคือคำที่ฉันนึกถึง ในตอนนั้น แล้วฉันก็เลยเข้าวัด ไปบวชชีพราหม หวังว่าจะได้รับ บุญกุศลเพิ่มมากขึ้น เพื่อจะได้มีชีวิตที่ดี ช่วงเวลาที่อยู่ในวัดนั้น โอ้โห...ชีวิต เหมือนสงบเหลือเกิน แต่ในใจนั้น ก็ยังมากไปด้วยปัญหา และก็ไม่รู้จะทำยังไงอีกเช่นกัน จะเรียกว่า หนีปัญหาก็ได้ พอบวช ปัญหาก็แก้ไม่ได้ แถมยังคงใช้ยาอีกเหมือนเดิม ช่วงขณะที่ใช้ยา ก็ได้รับความสุขจากตัวยา แต่ภายในใจ ก็ยังมีปัญหา และยิ่งทุกข์เข้าไปอีก ก็เลยไปบวชอีก ชีวิตในตอนนั้น ก็เป็นอยู่อย่างนี้ รวมแล้วฉันบวชไป 5 ครั้ง ในช่วงเวลา 2 ปี

      เวลาผ่านมาถึงวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2001 หรือ พ.ศ. 2544 ฉันและกลุ่มเพื่อน ได้ถูกจับในคดีปาร์ตี้ยาอี ชีวิตหลังจากถูกจับ ก็เปลี่ยนไป เพื่อนที่เคยเรียนมาด้วยกัน บางกลุ่มก็ไม่คบด้วย และญาติพี่น้องบางคน ก็ไม่ให้เข้าบ้าน แต่เหตุการณ์เหล่านั้น ก็ไม่ได้ทำให้ฉันหยุดใช้ยา ฉันยังคงใช้ยา และเที่ยวอยู่เหมือนเดิม แต่ละครั้ง ก็ใช้ยามากขึ้นๆ และฉันก็ได้พบกับ ปัญหาต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัว เรื่องการเรียน เรื่องเพื่อน และเรื่องแฟน

      จนกระทั่งวันนึง ฉันได้นั่งอยู่ข้างเตียง มองออกไปนอกห้อง มองท้องฟ้า แล้วพูดคุย เหมือนอย่างที่ฉันเคย ทำไมชีวิตถึงเป็นแบบนี้ ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้เลย แต่จะทำยังไงดีล่ะ มันเป็นไปไม่ได้ ถ้าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ นอกจากตายแล้วเกิดใหม่ ฉันเลยคิดอยากที่จะตาย แต่ฉันยังไม่รู้เลย ว่าตายแล้วจะไปไหน ถ้าตายแล้ว จะตกนรกไหม ฉันจึงไม่กล้าฆ่าตัวตาย ทบทวนชีวิตที่ผ่านมา ว่าทำไมฉัน ยังไม่มีความสุขที่แท้จริง นั่งนึกถึงที่ว่า ไปบวช นั่งสมาธิ แต่ทำไมในใจฉัน ยังเต็มไปด้วยความทุกข์ และยังกลับมา ทำตัวแบบเดิมๆ อยู่ และฉันก็คิดได้ว่า การเข้าวัด ทำบุญ และบวช ไม่ได้ช่วยอะไรฉันได้เลย ไม่ทำให้ฉันมีความสุขที่แท้จริง แล้วฉันจะต้องใช้ยา ไปอีกสักเท่าไหร่ ถึงจะพอ ตอนนั้นฉันสิ้นหวังมาก บอกกับท้องฟ้าว่า ใครก็ได้ ที่กำลัง มองเห็นฉันอยู่ ช่วยพาออกไปที ไม่อยากอยู่อย่างนี้แล้ว บวชก็แล้ว ทำบุญก็เยอะ แต่ทำไมผลบุญที่ทำ ทำไมชีวิต ไม่เห็นดีขึ้นเลย ในตอนนั้น ฉันก็พูดออกไป โดยที่ไม่คิดว่าจะเป็นจริง

วันที่รู้ว่าใครคนนั้นอยู่เหนือท้องฟ้า

      จากที่แม่ไม่สนใจฉันเลย กลับมาหาฉัน แล้วถามว่า จะมาอยู่กับแม่ไหม ฉันตอบทันทีเลยว่าไป แต่กว่า จะได้ไปอยู่กับแม่จริงๆ ฉันปฏิเสธการเดินทางไป 2 ครั้ง เพราะเมื่อถึงเวลา ฉันก็ทำใจไม่ได้ แต่ในที่สุด ฉันก็ได้มา อยู่กับแม่ที่เชียงใหม่ ในตอนนั้น ฉันคิดว่าจะทำงาน แล้วเรียนนอกเวลา แต่บังเอิญ ฉันก็ได้เข้าเรียน ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ในเชียงราย

      ฉันก็ได้รู้จักกับกลุ่มเพื่อนชมรมคริสเตียน ตอนแรก ที่เข้าชมรมนี้ ไม่ได้ต้องการรู้จักคริสเตียน แต่เห็นว่า มีไปบริจาคของให้กับเด็กๆ ด้วย ก็เลยเข้าชมรมนี้ และชมรมอื่น ก็เต็มหมดแล้วด้วย ก็ได้ทำกิจกรรม ร่วมกันหลายๆ อย่าง ได้เห็นว่า พวกเขามีความรัก ที่จริงใจต่อกัน ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม ในตอนนั้นทุกๆ คน ดีกับฉันมาก ทั้งๆ ที่ฉัน ก็เย่อหยิ่งใส่พวกเขา และมองด้วยสายตาที่ดูถูก เพราะฉันคิดว่า ตัวฉันนั้น ดีกว่าพวกเขา แต่พวกเขา ก็ยังปฎิบัติดีกับฉัน ยิ้มแย้ม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

      จากตรงนี้เอง จึงทำให้ฉัน อยากรู้ว่า พระเยซู ที่พวกเขายืนร้องเพลงสรรเสริญ พระเยซู ที่พวกเขา บอกว่ารักเรานั้น เขาสอนอะไร พวกเขากลับบอกว่า พระเยซูคือพระเจ้า พระเจ้าสร้างโลก สร้างมนุษย์ พระเยซู ตายแทนเรา ที่ไม้กางเขน เพื่อไถ่บาปแทนเรา ฉันสนใจมาก เพราะมีคำตอบที่ว่า พระเจ้าสร้างโลก แล้วฉันก็ให้เธอ เล่าถึงเรื่องราว และความจริงของพระเยซูคริสต์

      เรื่องราวที่เธอเล่านั้น เป็นเรื่องที่ฉัน ไม่เคยได้ยินมาก่อน และทำให้ฉันรู้เลยว่า ฉันและหลายๆ คนนั้น กำลังเข้าใจพระเยซูคริสต์ผิด นี่ไม่ใช่ศาสนา แต่นี่คือความจริงของชีวิต นี่คือ เรื่องที่ทุกคนต้องทราบ แล้วฉันก็ได้รับหนังสือจากเพื่อน มาอ่านต่อที่ห้องพัก ชื่อว่า "จะบังเกิดใหม่ได้อย่างไร" ฉันอ่านๆ ไป ก็ยิ่งมั่นใจเลยว่า พระเยซูคือพระเจ้าจริงๆ และพระเยซู ก็คือคุณท้องฟ้าที่ฉันพูดคุยด้วย

      ฉันนั่งทบทวนเหตุการณ์ในชีวิต ที่มันไม่น่าจะผ่านมาได้ นั่นต้องมาจาก การดูแลของคุณท้องฟ้า ที่ฉันพูดคุยด้วยตลอด ฉันอยากจะตาย แล้วมีชีวิตใหม่ แต่พระเยซูคือพระเจ้า พระเยซู สามารถให้ชีวิตใหม่ กับฉันได้ โดยที่ไม่ต้องตาย เพียงแค่พูด ต้อนรับพระเยซู เข้ามาในชีวิต ยอมให้พระองค์ จัดการกับชีวิต และนำในทุกๆ เรื่อง เท่านั้นเอง ฉันก็คิดว่า ชีวิตฉัน มันไม่มีไร จะต้องเสียอีกแล้ว ถ้าสิ่งที่ฉันกำลังจะทำนั้น คือการถูกหลอก

      ฉันตัดสินใจต้อนรับพระเยซูเข้ามาในชีวิต ขอโทษพระองค์ กับความบาปทุกอย่าง และขอให้พระองค์ ทรงนำฉัน ในทุกๆ เรื่อง หลังจากที่ฉันพูดนั้น ก็เกิดความรู้สึกที่มหัศจรรย์มาก เข้ามาในหัวใจ และในความคิดของฉัน อย่างที่ฉันไม่เคยรู้สึก และสัมผัสมาก่อน จะเรียกว่า ความสุขที่แท้จริง อย่างสันติก็ว่าได้ ช่วงเวลานั้น เกิดขึ้น ภายในเสี้ยววินาที และหลังจากที่ฉันพูดจบ ฉันเหมือนเป็นคนใหม่จริงๆ

สิ่งที่พระเจ้าเปลี่ยนแปลง

      หลังจากที่มอบชีวิตของฉันแด่พระเยซู บุหรี่ที่เคยสูบและการเที่ยวนั้น ฉันก็ไม่ต้องการอีก ฉันสามารถหยุดได้ โดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลย เพราะนั่นคือ การทำงานของพระเยซู ชีวิตฉัน ก็มีความสันติอยู่เสมอๆ ฉันก็ไม่เย่อหยิ่ง ใส่คนอื่น ไม่คิดกล่าวว่าร้ายพวกเขา และชีวิตฉัน ก็ดีขึ้นทุกวันๆ จนบอกได้ว่า เหมือนตายแล้วเกิดใหม่จริงๆ

"เหตุฉะนั้นถ้าผู้ใดอยู่ในพระคริสต์ ผู้นั้นก็เป็นคนที่ถูกสร้างใหม่แล้ว
สิ่งสารพัดที่เก่าๆ ก็ล่วงไป นี่แน่ะกลายเป็นสิ่งใหม่ทั้งนั้น" [2 โครินธ์ 5:17]

      ฉันได้นำเรื่องพระเยซูนี้ บอกกับคุณแม่ ซึ่งเมื่อก่อนเราสองคน ชอบที่จะไป ทำบุญที่วัดด้วยกัน แต่แม่กลับหาว่าฉันบ้า ถูกคนเหล่านั้นล้างสมอง ฉันเสียใจมาก เพราะแม่ทราบ เรื่องราวในอดีตของฉันทุกอย่าง และแม่ก็เห็นด้วย ว่าฉันเปลี่ยนแปลง แม่ถึงขั้นไม่ให้เงินกินข้าว และบอกว่า จะไม่ส่งเรียน แม่โกรธมาก และต่อว่าอย่างแรง ฉันเจ็บและเสียใจมาก แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฉัน เปลี่ยนความเชื่อ ที่มีต่อพระเยซู เพราะฉันสัมผัสได้ ถึงความรักของพระองค์ ถึงแม้ว่า ฉันจะไม่เคยเห็นพระองค์ ด้วยตาเปล่า แต่ฉันไม่อาจจะ ปฎิเสธได้ว่า พระเยซูไม่มีจริง

      ฉันอธิษฐานต่อพระเยซู ให้เปลี่ยนแปลงคุณแม่ นำให้คุณแม่มารู้จักพระองค์ แม่ก็เปลี่ยนขึ้นมาเรื่อยๆ ไม่ว่าฉันว่าบ้าและโง่แล้ว หรือด่าว่าแรงๆ แต่แม่ก็ยังไม่เชื่อ ว่าพระเยซูคือพระเจ้า และทางรอดทางเดียว แม่เห็นฉันเปลี่ยนแปลง แต่เชื่อว่า มาจากที่แม่ทำบุญอยู่บ่อยๆ พระเยซูสอนให้ฉัน เข็มแข็งและอดทนมากขึ้น ทุกๆ วัน สำหรับเรื่องนี้ ฉันมั่นใจว่า สักวันหนึ่ง แม่จะต้องเชื่อ และเข้าใจว่า พระเยซูที่จริงแล้วเป็นอย่างไร

      จากวันที่ฉันได้รับพระเยซูคริสต์เจ้าเข้ามาในชีวิต 2 ปี เวลาที่ผ่านมานั้น ทำให้ฉันมองเห็น ถึงชีวิตที่แท้จริง ของคนเรา มากขึ้นเรื่อยๆ ว่าสิ่งที่เราหลายๆ คน กำลังทำกันอยู่นั้น ไม่ถูกต้อง และผิดบาปมาก ฉันเองขอบอก กับทุกคนตรงนี้ว่า "ฉันได้พบแล้ว กับความรักที่แท้จริง และได้พบแล้ว กับคำตอบว่า ใครสร้างโลก สร้างมนุษย์ และทราบแล้วว่า ตายแล้วจะไปไหน คำตอบนั้น มีอยู่ในพระเยซูคริสต์เจ้า" ชื่อที่ใครหลายคนไม่ชอบ และชื่อที่ ใครหลายคน ยังเข้าใจผิดอยู่มาก

      กับชีวิตที่ผ่านมาทั้งหมดนั้น และเหตุการณ์หลายๆ เหตุการณ์ ก็ทำให้ฉันได้รู้ว่า พระเยซูทรงเฝ้ามองฉันอยู่ และดูแลฉันตลอด และแม้ว่า ฉันจะทำบาปอย่างมากมาย แต่พระองค์ก็ให้อภัยฉัน ด้วยความรักของพระองค์ นำฉันมารู้จักกับพระองค์ และพระเยซู ก็รักพวกคุณเช่นกัน ถึงแม้ว่าพวกคุณ จะยังไม่รู้จักพระองค์ก็ตาม พระเยซู ทรงเฝ้าดูแลคุณ ตลอดเวลา และรอคอยให้คุณ กลับไปหาพระองค์ มีความรักมอบให้ เป็นความรัก โดยปราศจาก เงื่อนไข ไม่หวัง สิ่งใดตอบแทน

น.ส. นุชนันท์ จันทร์ประเสริฐ