ชีวิตผู้โดยสารอยู่ในมือผม ชีวิตผมอยู่ในพระหัตถ์พระเจ้า

      ตั้งแต่เป็นเด็กผมได้มีโอกาสไปโบสถ์กับคุณอา แต่เพียงแค่นั้น ก็ไม่ได้ทำให้ผม เป็นคริสเตียนโดยปริยาย เมื่อเริ่มย่างเข้าสู่วัยรุ่น และเมื่อได้มีโอกาส ไตร่ตรอง เรื่องนี้มากขึ้น ผมเปรียบชีวิต เหมือนการเดินทาง เพราะฉะนั้น ผมก็ใส่ใจอย่างมาก กับจุดหมายปลายทางด้วย ผมจึงอดสงสัยไม่ได้ว่า ถ้าหากในท้ายที่สุด ชีวิตต้องดับสูญไป แล้วละก็ ผมก็ไม่มีเหตุผลอะไร ที่จะต้องเดินทางต่อไป เพราะในที่สุด ก็จะพบความว่างเปล่า และถ้าความรัก หมายถึงความทุกข์ ทุกสิ่งทุกอย่าง ก็คงจะเลวร้ายมาก เพราะทั้งชีวิตของผม ก็จำต้องมีแต่ความทุกข์ และก็คงจะ ไม่มีความหวังอะไร * แต่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ กับผู้ที่เชื่อในพระองค์ ถึงชีวิตนิรันดร์ ที่พระเจ้าทรงประทานให้ เมื่อการเดินทาง ของชีวิต สิ้นสุดลง ก็จะได้รับตามพระสัญญาของพระองค์

      ในที่สุด ผมก็ได้สมัครและสอบเป็นนักบิน และก็ได้ถูกฝึกอย่างหนัก ก่อนปฏิบัติการจริง ทั้งที่ผม ไม่เคยรู้เรื่องเครื่องยนต์กลไกการบินมาก่อน พระเจ้าทรงประทานให้ผมสอบได้ที่ 1 ในชั้นการฝึกบิน จากตอนนั้นก็เป็นเวลา 15 ปีแล้ว ที่ทุกครั้ง เมื่ออยู่หน้าคันบังคับ ผมอธิษฐานขอบคุณพระเจ้า และอดที่จะตื่นเต้น ไปด้วยไม่ได้ ที่ได้ระลึกถึง การทรงนำพาของพระเจ้ าและการที่พระเจ้า ฝึกปรือผม จนชำนาญ เพราะชีวิตของผู้โดยสาร อยู่ในมือของผม และชีวิตของผม ทั้งหมด อยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า

      ถึงตอนนี้ ผมมั่นใจในการเดินทางทุกๆ ครั้ง ว่าผมจะปลอดภัย ไม่ว่าการเดินทางนั้น เป็นการเดินทางบนถนน บนท้องฟ้า หรือแม้แต่การเดินทางของชีวิต เพราะว่าผมมีเป้าหมาย และพระเจ้าทรงเป็นผู้ดูแลทุกอย่าง ชีวิตของผมอยู่ในพระหัตถ์ ของพระเจ้า ตลอดเวลา สิ่งนี้ ทำให้ผมไม่กลัว ภยันตรายใดๆ เพราะไม่มีสิ่งไหน เกิดขึ้นกับผม โดยที่พระเจ้า ไม่ได้ทรงอนุญาต