สังคมใหม่ ใน W D.C. กับพระเจ้าที่เที่ยงแท้

ดิฉันเข้ามาอยู่ที่รัฐเวอร์จิเนียปีที่แล้ว แต่ก่อนที่จะตัดสินใจทิ้งเมืองไทยมาอยู่ อเมริกา ดิฉันรับราชการ เป็นอาจารย์สอนนักศึกษา ระดับอนุปริญญาและปริญญา ตรีเป็นเวลา 27 ปีเต็ม ดิฉันรู้สึกเบื่อหน่าย ต่อชีวิตตัวเองและสังคม อยากจะ เปลี่ยนชีวิตใหม่ ดิฉันเพียงแต่คิดว่าเราเปลี่ยนที่อยู่ใหม่ เปลี่ยนสายงานใหม่ เปลี่ยนสังคมใหม่เท่านั้น ไม่ได้คิดเลยว่า จะต้องเปลี่ยนความเชื่อใหม่ด้วย

      ก่อนที่คริสตจักรไทยวอชิงตันดีซีจะเริ่มขึ้น ดิฉันได้พบกับพี่หน่อย ซึ่งเคยชวนดิฉัน มาร่วมศึกษาพระคัมภีร์ หลายครั้งแล้ว แต่ดิฉันก็เฉยๆ และ คิดว่าศาสนาไหน ก็สอนให้คนเป็นคนดีทั้งนั้น วันหนึ่ง คุณแหมวมาที่บ้านของ พี่หน่อย และได้คุยกันเรื่องคริสตจักร ดิฉันไม่ได้สนใจ และขณะที่กำลังจะลา กลับ คุณแหมวก็พูดกับดิฉัน อย่างจริงจังว่า "พระเจ้าช่วยฉัน และเปลี่ยนชีวิต ฉันทุกอย่าง" แล้วก็ชวนดิฉัน มาร่วมนมัสการที่คริสตจักร ดิฉันลาทุกคนโดย ไม่ได้รับปากว่าจะไปหรือไม่

      พอถึงวันอาทิตย์ดิฉันก็คิดว่าจะลองไปดูเขาสักหน่อย แต่ความที่ไม่ ได้สนใจดิฉันก็นึกว่าเริ่ม นมัสการหนึ่งทุ่ม พอหกโมงเย็น ดิฉันก็โทรศัพท์ไปหา พี่หน่อย เธอก็บอกให้มาเดี๋ยวนี้ เพราะเขาเริ่มกันตั้งแต่ 4 โมงเย็น วันนั้น ดิฉันได้พบกับ พี่จูน ซึ่งเธอได้ยื่นหนังสือเล่มเล็กๆ ให้ดิฉัน 2 เล่ม ดิฉันก็เอาใส่กระเป๋า แล้วทุกคนก็แยกย้ายกัน กลับบ้าน

      พอกลับมาถึงบ้านคืนนั้น ดิฉันก็อ่านหนังสือสองเล่มนั้นจนจบ ขณะที่อ่านเล่มแรกอยู่นั้น ก็รู้สึก ว่าเข้าใจคำว่า "พระเจ้า" และเชื่อว่ามีพระเจ้าจริง ดิฉันอ่านไปเรื่อย ๆ จนถึงหัวข้อ "จะต้อนรับพระเยซูอย่างไร" เมื่อถึงข้อความที่ บอกว่าให้สารภาพบาป ดิฉันขนลุกซู่ และเหมือนกับผมบนศีรษะ มันตั้งชัน น้ำตา ไหลพรากออกมา อย่างมากมาย นึกถึงลูก นึกถึงพ่อแม่พี่น้อง และความบาปของตัวเอง แต่ดิฉันก็อ่านต่อจนจบ และเริ่มศรัทธาในพระเจ้ามากขึ้น

      เมื่อมาร่วมศึกษาพระคัมภีร์ในวันพุธ พี่น้องคริสเตียนก็ให้กำลังใจ สนับสนุนและแนะนำ เมื่อศึกษาพระคัมภีร์กัน ทุกคนก็เปิดหน้านั้นหน้านี้ ดิฉันไม่รู้เรื่องเลย อ่านชื่อคนในพระคัมภีร์ ก็ไม่ค่อยจะถูก พยายามสะกด ก็ไม่ค่อยจะได้ มันยากเหลือเกิน ดิฉันคิดในใจว่าเราคงอ่านไม่ได้ คงไม่รู้เรื่องแน่ สายตา ก็ไม่ดี อ่านนานๆ ก็จะปวดหัว ในวันนั้น พญ. กาญจนา คงสืบชาติได้มาร่วม ประชุมด้วย ดิฉันได้ถามในที่ประชุมว่า "ดิฉันเชื่อว่าศาสนา ทุกศาสนาสอนให้ คนเป็นคนดี แต่ทำไมจึงต้องให้นับถือ พระเจ้าองค์เดียวด้วย" คุณหมอตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ และสุภาพว่า "ถ้าผู้ชายมีภรรยา เขาก็อยากให้ภรรยารัก และซื่อสัตย์กับเขาคนเดียว ไม่ต้องการให้ภรรยาเรา ไปยุ่งเกี่ยวกับ ผู้ชายคนอื่นอีก" เป็นคำตอบที่ดิฉันประทับใจมากและ ไม่ต้องอธิบายอีกแล้ว

      หลังจากที่มาเป็นคริสเตียนแล้ว ดิฉันนอนไม่หลับ ฝันร้ายแทบทุกคืน ซึ่งปกติจะไม่ค่อยฝัน กว่าจะหลับได้ ก็ประมาณตี 3 สิวขึ้นเต็มหน้า อยากจะหยิบพระคัมภีร์ มาอ่าน แต่ก็ไม่ทราบว่าจะเริ่มตรงไหน มีแต่ชื่อที่อ่านยาก ตาก็ไม่ดี อ่านแล้วก็เวียนหัว เริ่มต้นไม่ถูกเหมือนคนหลงทาง คริสเตียนหลายคนช่วยให้คำแนะนำ ให้หนังสือ ดิฉัน เมื่ออ่านหนังสือเหล่านั้นแล้ว ก่อนนอน ก็อธิษฐานขอพระเจ้า ให้แสดงให้ลูกทราบ ว่าท่านมาอยู่กับเราแล้ว ขณะที่ กำลังเคลิ้มๆ อยู่นั้น ดิฉันรู้สึกเหมือนกับฝันว่าวิ่งหนีอะไร บางอย่างและเหนื่อยมาก จะถอยหลังกลับก็กลัว จะวิ่ง ต่อไป ก็ไม่กล้า ทันใดนั้น ดิฉันก็รู้สึก เหมือนมีมือเล็กๆ มาสัมผัสที่มือ ก็คิดว่าเป็นสามี แต่ดิฉันก็แน่ใจว่ามือนั้น ไม่ใช่ของเขาแน่นอน แต่ก็ยังถามไปว่าคุณหรือ เสียงของ สามีตอบมาเหมือนอยู่ใกล้ ๆ ว่าใช่ ทันใดนั้น เสียงคอมพิวเตอร์ ก็ดังขึ้น เมื่อลืมตาดูก็เห็นสามีกำลังเดินมาที่เตียง และถามว่ายังไม่หลับอีกหรือ ดิฉันงงว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ ไม่ทราบว่าจะเล่าให้เขาฟังอย่างไรดี จึงบอกเขาว่าปวดหัว เขาก็เอามือมาสัมผัสที่ศีรษะของดิฉัน ระหว่างนั้นดิฉันก็ อธิษฐานอีกว่า ลูกเชื่อแล้วว่ าพระองค์ทรงสถิตอยู่ใกล้ ขอ อย่าให้ลูกต้องฝันร้ายอีกเลย เมื่อสามียกมือออกจากศีรษะ ของดิฉัน ดิฉันรู้สึกว่า ศีรษะและตัวของดิฉันเบาหวิว ความวิตกกังวลที่เกิดขึ้น หายไปหมด ดิฉันได้อธิษฐานต่อ แล้วก็ หลับไปถึงเช้าไม่ฝันอะไรเลย

      ดิฉันเล่าให้อาจารย์สุพจน์ฟัง ท่านก็ให้กำลังใจ และมาเยี่ยมที่บ้าน เมื่อดิฉันอธิษฐานขอพระเจ้า ช่วยในการอ่านพระคัมภีร์ เพราะอ่านไม่ได้นาน เนื่องจากสายตาเอียง ข้างสั้นข้าง เมื่ออ่านหนังสือ สักพักจะเริ่มปวดคิ้ว ครั่นเนื้อ ครั่นตัว ถ้าไม่หยุดอ่าน จะคลื่นไส้อาเจียน แต่เดี๋ยวนี้อาการ เหล่านั้นหายไปหมด ดิฉันนั่งอ่าน นอนอ่านได้ทีละหลาย ชั่วโมง ดิฉันดีใจจริงๆ

      ดิฉันอยากจะยื่นเรื่องทำใบเขียว แต่มีปัญหาทาง สามีเล็กน้อย ยังยื่นไม่ได้ และเมื่อปรึกษาทนาย เขาก็ให้ รอเสร็จเรื่องทางสามีก่อน แต่หลังจากที่ได้รู้จักพระเจ้า และอธิษฐานขอแล้ว ดิฉันได้ไปหาทนายอีกครั้ง คราวนี้ เขาบอกว่าไม่ต้องคอย ให้ทำเรื่องได้เลย ดิฉันคิดว่าเขา คงอยากจะได้เงินจึงยุให้ทำ แต่เขาบอกว่าไม่คิดเงิน ให้ สามียื่นเรื่องเอง แล้วเขาจะตรวจทานให้ แต่ดิฉันตกลงให้ เขาดำเนินการ จึงยื่นเรื่องในวันศุกร์วันที่ 23 สิงหาคม พอวันที่ 6 กันยายน ดิฉันก็ได้รับคำตอบ กำหนดวันให้ไปทำ เอกสารต่างๆ และสัมภาษณ์ ในเดือนพฤษภาคม ส่งครั้ง เดียวทราบวันสัมภาษณ์เลย ดิฉันดีใจมาก เพราะมันเร็ว อย่างที่ไม่คาดคิด

      ดิฉันขอบพระคุณพระเจ้ามาก ที่ทรงจัดเตรียมให้ กับดิฉัน ท่านทรงดูแล และห่วงใยดิฉัน ตามพระคัมภีร์ 1 ยอห์น 5.14-15 ที่ว่า

"และนี่คือความมั่นใจที่เรามีต่อ พระองค์ คือถ้าเรา ทูลขอสิ่งใด
ที่เป็นพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์ก็ทรงโปรดฟังเรา
และถ้าเรารู้ว่าพระองค์ ทรงโปรดฟังเรา เมื่อเราทูลขอสิ่งใดๆ
เราก็รู้ว่าเราได้รับสิ่งนั้น จากพระองค์"